Publicidad:
La Coctelera

El Confesionario

Limpiaré mi mente de malos pensamientos y confesaré lo hasta ahora inconfesable

9 Marzo 2007

Confesión n-ésima

Están as nubes chorando
por un amor que morreu,

están as rúas molladas
de tanto como choveu

Leila, Leila...

quero mirarme nas meniñas dos teus ollos

Leila, Leila...

sen ti non podo vivir...

Estoy loco por él, le quiero tanto... los celos me pueden... el deseo me sobrepasa...
Quererle me duele, me daña... me hace dudar de todo... de lo que quiero, de lo que deseo...
sus sentimientos de heterosexualidad son inferiores a mi bisexualidad... es el primer tio del que me enamoro... el primer amigo que hace que sienta algo más que amistad... que desee cambiar mi forma de pensar.. mi forma de sentir....... de vivir....
Le quiero, y no es correspondido.... pero esta afirmación nunca es del todo tajante en mi cabeza... siempre dudo de él... de sus sentimientos....
le quiero... y quiero que me quiera... que venga a mi lado... que me abrace... y sin decir palabra me bese en la frente....
Un imposible?
Tal vez...

Pero cuando nada puede ir peor... haz un último esfuerzo, espera que sople el viento a favor...

servido por Carente 3 comentarios compártelo

13 Octubre 2006

Principio y final

Todo tiene un principio y un final... todo empieza y acaba... nace y muere... y noto... presiento desde hace algunos días, que estoy a punto de pasar por ese trance... siento dentro de mi, que algo está por ocurrir... que sucederá de pronto... como una explosión... como un rayo en las noches de tormenta... como el despertar de un mal sueño...
y en ese preciso instante, todo terminará... para bien... o tal vez no... pero terminará...
Y todo será pasado... el dolor y el sufrimiento, las alegrías y los buenos momentos... todo, absolutamente todo será pasado...
Y a partir de ahi quien sabe... tal vez renazca... como el ave-fenix... o tal vez no... porque renacer significaría seguir siendo yo... y ese cambio implica todo lo contrario...
No se que pasará... pero algo pasará....y cuando pase... los pasos de mi pasado pasarán de largo... partirán pisando pisadas de pioneros...

servido por Carente 4 comentarios compártelo

15 Septiembre 2006

La Novia Cadaver

... el otro día vi "La Novia Cadaver" por primera vez. Por casualidades del destino la proyectaban en la ciudad donde vivo en pantalla grande, y como me encanta el cine, decidí que mejor que verla en el televisor de casa con pantuflas era disfrutar de ella en una buena pantalla.
Y así fue...

... y sólo puedo decir que me encantó.
La BSO estupenda, el doblaje impresionante... y la historia... cautivadora. Pero ante todo, la fotografía... la contraposición entre el blanco y negro del mundo real... tan similar a mi percepción de la muerte, del mundo que me rodea... y ese más-allá lleno de color, de alegría y camaradería... me hizo creer que existe algo mejor.... que siempre puede haber algo mejor....

Tim Burton... una vez más... sublime.

servido por Carente 3 comentarios compártelo

15 Septiembre 2006

Dos extraños durmiendo juntos...

Esta noche lo he tenido dentro de mi cuarto.
Esta noche lo he sentido muy cerca.
Esta noche lo he sentido lejos.
Esta noche lo he tenido fuera.

Un día más se ha vuelto a quedar en mi piso. Se ha acostado junto a mi... tan cerca... pero tan lejos...
Los mismos comentarios... las mismas bromas con indirectas tan directas... al menos por mi parte...
Me gusta tenerlo así, durmiendo ahí... junto a mi... escucharlo respirar... pero me duele... y entonces me esfuerzo por dormir... me doy la vuelta en la cama... me cubro casi por completo... e intento olvidar que está ahí... tal vez durmiendo... tal vez pensando en Ella...

Mañana se va... y yo tambien... pero por cada uno a su tierra... a sus raices... y seguiré pensando en él... y él pensando en ella...

servido por Carente sin comentarios compártelo

8 Septiembre 2006

Y está oscuro

Te recordaré en cada gesto imperfecto
Un sueño perdido ,olvidado y luego vuelto
En aquellos días que duraban una hora
Entre esta sabana tu pelo y la ternura
Y no, no llores no, que no se soportar tus lagrimas
Nunca lo lograré
Porque si estas feliz tu sonrisa es como oro
Y en cada lejanía, perdonándote te imploro
Y hablará de ti

Solo que
Que cuando no regresas ya es tarde y está oscuro
No existe solución porque esta casa sabe a ti
Y escucharé tu paso y cada paso estaré mejor
cada mirada externa pierde mi interés
y esto me da miedo
siempre mas miedo
miedo a equivocarme
decidir y fallar
pero si estoy tan bien ahora es por ti amor mío

He coleccionado experiencias de un gigante
He coleccionado malos y buenos papeles
He pasado tiempo en una jaula dorada
Bello, pero siempre en una jaula estaba
Dependeré por siempre de tu alegría

Que dependerá siempre solo de la mía
Que hablará de ti
Hablará de ti
Es solo que...

Que cuando no regresas ya es tarde y está oscuro
No existe solución porque esta casa sabe a ti
Y escucharé tu paso y cada paso estaré mejor
cada mirada externa pierde mi interés
y tanto te amo
que con tus dulces ojos puedo solo lastimarme
mirándote los labios solo ahí podré besarte
porque ya se cuanto duele de una sonrisa la falta
cuando nos alejamos y se marcha de tu cara
y me da miedo
siempre mas miedo
miedo a equivocarme
decidir y fallar
pero si estoy tan bien ahora es por ti amor mío

y está oscuro
pero estas tu amor mío
y está oscuro

servido por Carente 1 comentario compártelo

5 Septiembre 2006

¿Qué camino elegir?

¿Camino?...
Todo fue extraño... no llegó el viernes como tenía pensado, sino el miércoles. Y me descolocó la cabeza... no quería dar el paso el primer día dejándo en el aire 2 días más de estancia en mi casa... resultaría demasiado incómodo para los dos... porque a quién quiero engañar... se cual sería su respuesta y su actitud para conmigo una vez lanzada la bomba... se que se iría y la indiferencia volvería a cruzarse entre los dos...
Así que decidí esperar a la noche del viernes, su último día en mi casa...
Llegó el jueves, y a las 4 de la tarde me entero de que su novia se pilla un tren y se viene a la ciudad para estar con él... para pasar la noche digamos que "de hotel"... resultado: desde el jueves a las doce que lo dejé con ella tomando unas cañas hasta el viernes a mediodia, que su novia se fue no volví a verlo...
La noche del viernes fue incluso más subrealista: teniamos cena, de ahí su visita y el quedarse en mi casa. Y a la cena venía una buena amiga de su novia... y como ambos habían digamos que "dormido poco" la noche anterior... a las 3 estaban en el piso de ella... y yo emborrachándome para quitarme la decepción... y con el resto de los amigos que fueron a la cena en la playa...

Se que aunque él hubiese pasado la última noche en mi casa no me habría atrevido a dar el paso... al menos eso quiero pensar... pero eso ahora, nunca lo sabré....
P.D1. Ayer me comentó que esta semana quería volver a la ciudad y si tendría posibilidad de quedarse conmigo nuevamente. La respuesta, obviamente... SÍ.

P.D2. gracias a mis niñas por seguir estando ahi, un beso a todas...

servido por Carente 2 comentarios compártelo

29 Agosto 2006

Penitencia o no?

Algunos ya conoceis mucho de mi... algunos incluso más de lo que tal vez me conozco yo a mi mismo... más de lo que me atrevo a indagar en mis entrañas...

Hoy os pido consejo sobre él:
El próximo fin de semana se queda en mi casa por ciertos motivos que no tienen demasiada importancia... pero el caso es que me apetece ser sincero... decirle lo que siento... a pesar de todo... a pesar de que tiene pareja... a pesar de que decirselo implica quitarme la mascara... a pesar de que es mi mejor amigo... a pesar de... a pesar de...

Espero vuestras opiniones... y gracias de antemano... si alguno quiere conocer más sobre el tema, que lea CONFESIONES...

Que camino debo tomar??

servido por Carente 5 comentarios compártelo

14 Agosto 2006

Miña Terra Galega...

Non vou dicir nada que non saibades... Galicia está a arder... Quémase por todas partes... quémase por culpa duns fogos que non teñen sentido algún...

¿¿Quen pode querer que todo o monte que nos rodea arda?? Pirómanos, especuladores... dame o mesmo...

Galicia é moito máis que Mareas Negras... moito máis que Pretiges e pequenos fios de fuel.... é máis que negras carballeiras tinguidas polas cinzas das lapas que rodean pobos e vilas de toda esta terra...

Galicia é cultura ancestral... Galicia é Mar... pero Mar Azul.... Galicia é choiva... choiva que fai medrar árbores por todolos nosos montes...

Recoméndovos que coñezades esta terra por algo máis que desgracias, anímovos a que veñades a Galicia... GALICIA É ÚNICA.

No voy a decir nada que no sepais... Galicia se quema... Se quema por todas partes... se quema por culpa de unos incendios que no tienen ningún sentido...

¿¿Quién puede querer que todo el monte que nos rodea arda?? Pirómanos, especuladores... me da igual...

Galicia es mucho más que Mareas Negras... mucho más que Pretiges y pequeños hilillos de fuel.... es más que negras carballeiras teñidas por las llamas que rodean los pueblos y aldeas de toda esta tierra...

Galicia es cultura ancestral... Galicia es Mar... pero Mar Azul.... Galicia es lluvia... lluvia que hace crecer árboles en todos nuestros montes...

Os recomiendo que conozcaiss esta iterra por algo más que desgracias, os amino a que vengais a Galicia... GALICIA ES ÚNICA.

servido por Carente 6 comentarios compártelo


Sobre mí

Avatar de Carente

El Confesionario

DeTodas&Ninguna, España
ver perfil »
contacto »
carentedetodo@yahoo.es HispaLab

Fotos

Carente Detodo todavía no ha subido ninguna foto.

¡Anímale a hacerlo!

Buscar

suscríbete

Selecciona el agregador que utilices para suscribirte a este blog (también puedes obtener la URL de los feeds):

¿Qué es esto?

Crea tu blog gratis en La Coctelera