El ConfesionarioLimpiaré mi mente de malos pensamientos y confesaré lo hasta ahora inconfesable2007-03-09T07:42:07+00:00
This is an Atom syndication feed. It is intended to be viewed in a news aggregator or syndicated to another site. Please visit the Atom Project for more information.
Motorthe-shaker: that blog/flickr/multimedia-aggregator kind of thingEl Confesionariohttp://s3.amazonaws.com/lcp/carente/myfiles/mirar65x65.jpghttp://carente.espacioblog.com/post/2007/03/09/confesion-n-esimaConfesión n-ésima2007-03-09T07:42:07+00:002009-01-21T03:45:27+00:00
<p><em>Están as nubes chorando<br />
por un amor que morreu,</p>
<p>están as rúas molladas<br />
de tanto como choveu</p>
<p>Leila, Leila...</p>
<p>quero mirarme nas meniñas dos teus ollos</p>
<p>Leila, Leila...</p>
<p>sen ti non podo vivir...</em></p>
<p>Estoy loco por él, le quiero tanto... los celos me pueden... el deseo me sobrepasa...<br />
Quererle me duele, me daña... me hace dudar de todo... de lo que quiero, de lo que deseo...<br />
sus sentimientos de heterosexualidad son inferiores a mi bisexualidad... es el primer tio del que me enamoro... el primer amigo que hace que sienta algo más que amistad... que desee cambiar mi forma de pensar.. mi forma de sentir....... de vivir....<br />
Le quiero, y no es correspondido.... pero esta afirmación nunca es del todo tajante en mi cabeza... siempre dudo de él... de sus sentimientos....<br />
le quiero... y quiero que me quiera... que venga a mi lado... que me abrace... y sin decir palabra me bese en la frente....<br />
Un imposible?<br />
Tal vez...<strong></p>
<p></strong><em></em><em>Pero cuando nada puede ir peor... haz un último esfuerzo, espera que sople el viento a favor...</em>
</p>
El Confesionariohttp://s3.amazonaws.com/lcp/carente/myfiles/mirar65x65.jpghttp://carente.espacioblog.com/post/2006/10/13/principio-y-finalPrincipio y final2006-10-13T14:19:15+00:002007-11-06T07:19:18+00:00
<p>Todo tiene un principio y un final... todo empieza y acaba... nace y muere... y noto... presiento desde hace algunos días, que estoy a punto de pasar por ese trance... siento dentro de mi, que algo está por ocurrir... que sucederá de pronto... como una explosión... como un rayo en las noches de tormenta... como el despertar de un mal sueño...<br />
y en ese preciso instante, todo terminará... para bien... o tal vez no... pero terminará...<br />
Y todo será pasado... el dolor y el sufrimiento, las alegrías y los buenos momentos... todo, absolutamente todo será pasado...<br />
Y a partir de ahi quien sabe... tal vez renazca... como el ave-fenix... o tal vez no... porque renacer significaría seguir siendo yo... y ese cambio implica todo lo contrario...<br />
No se que pasará... pero algo pasará....y cuando pase... los pasos de mi pasado pasarán de largo... partirán pisando pisadas de pioneros...</p>
El Confesionariohttp://s3.amazonaws.com/lcp/carente/myfiles/mirar65x65.jpghttp://carente.espacioblog.com/post/2006/09/15/la-novia-cadaverLa Novia Cadaver2006-09-15T13:13:02+00:002008-01-31T15:36:06+00:00
<p>... el otro día vi "La Novia Cadaver" por primera vez. Por casualidades del destino la proyectaban en la ciudad donde vivo en pantalla grande, y como me encanta el cine, decidí que mejor que verla en el televisor de casa con pantuflas era disfrutar de ella en una buena pantalla.<br />
Y así fue... </p>
<p><img src="http://www.atlanticacomic.com/imagenes/imagenesArticulos/268/Victor.jpg"></p>
<p>... y sólo puedo decir que me encantó.<br />
La BSO estupenda, el doblaje impresionante... y la historia... cautivadora. Pero ante todo, la fotografía... la contraposición entre el blanco y negro del mundo real... tan similar a mi percepción de la muerte, del mundo que me rodea... y ese más-allá lleno de color, de alegría y camaradería... me hizo creer que existe algo mejor.... que siempre puede haber algo mejor....</p>
<p>Tim Burton... una vez más... sublime.
</p>
El Confesionariohttp://s3.amazonaws.com/lcp/carente/myfiles/mirar65x65.jpghttp://carente.espacioblog.com/post/2006/09/15/dos-extranos-durmiendo-juntos-Dos extraños durmiendo juntos...2006-09-15T12:36:03+00:002007-11-06T07:14:59+00:00
<p>Esta noche lo he tenido dentro de mi cuarto.<br />
Esta noche lo he sentido muy cerca.<br />
Esta noche lo he sentido lejos.<br />
Esta noche lo he tenido fuera.</p>
<p>Un día más se ha vuelto a quedar en mi piso. Se ha acostado junto a mi... tan cerca... pero tan lejos...<br />
Los mismos comentarios... las mismas bromas con indirectas tan directas... al menos por mi parte...<br />
Me gusta tenerlo así, durmiendo ahí... junto a mi... escucharlo respirar... pero me duele... y entonces me esfuerzo por dormir... me doy la vuelta en la cama... me cubro casi por completo... e intento olvidar que está ahí... tal vez durmiendo... tal vez pensando en Ella...</p>
<p>Mañana se va... y yo tambien... pero por cada uno a su tierra... a sus raices... y seguiré pensando en él... y él pensando en ella...</p>
El Confesionariohttp://s3.amazonaws.com/lcp/carente/myfiles/mirar65x65.jpghttp://carente.espacioblog.com/post/2006/09/08/y-esta-oscuroY está oscuro2006-09-08T18:27:54+00:002007-11-06T07:14:12+00:00
<p><strong>Te recordaré en cada gesto imperfecto</strong><br />
Un sueño perdido ,olvidado y luego vuelto<br />
En aquellos días que duraban una hora<br />
Entre esta sabana tu pelo y la ternura<br />
Y no, no llores no, que no se soportar tus lagrimas<br />
Nunca lo lograré<br />
<strong>Porque si estas feliz tu sonrisa es como oro</strong><br />
Y en cada lejanía, perdonándote te imploro<br />
Y hablará de ti</p>
<p>Solo que<br />
Que cuando no regresas ya es tarde y está oscuro<br />
No existe solución porque esta casa sabe a ti<br />
Y escucharé tu paso y cada paso estaré mejor<br />
cada mirada externa pierde mi interés<br />
y esto me da miedo<br />
siempre mas miedo<br />
miedo a equivocarme<br />
decidir y fallar<br />
pero si estoy tan bien ahora es por ti amor mío</p>
<p>He coleccionado experiencias de un gigante<br />
He coleccionado malos y buenos papeles<br />
<strong>He pasado tiempo en una jaula dorada<br />
Bello, pero siempre en una jaula estaba<br />
Dependeré por siempre de tu alegría</strong><br />
Que dependerá siempre solo de la mía<br />
Que hablará de ti<br />
Hablará de ti<br />
Es solo que...</p>
<p>Que cuando no regresas ya es tarde y está oscuro<br />
No existe solución porque esta casa sabe a ti<br />
Y escucharé tu paso y cada paso estaré mejor<br />
cada mirada externa pierde mi interés<br />
y tanto te amo<br />
que con tus dulces ojos puedo solo lastimarme<br />
mirándote los labios solo ahí podré besarte<br />
<strong>porque ya se cuanto duele de una sonrisa la falta</strong><br />
cuando nos alejamos y se marcha de tu cara<br />
<strong>y me da miedo<br />
siempre mas miedo<br />
miedo a equivocarme<br />
decidir y fallar<br />
pero si estoy tan bien ahora es por ti amor mío</strong><br />
y está oscuro<br />
pero estas tu amor mío<br />
y está oscuro
</p>
El Confesionariohttp://s3.amazonaws.com/lcp/carente/myfiles/mirar65x65.jpghttp://carente.espacioblog.com/post/2006/09/05/aque-camino-elegir-¿Qué camino elegir?2006-09-05T11:56:20+00:002007-11-06T07:13:52+00:00
<p>¿Camino?...<br />
Todo fue extraño... no llegó el viernes como tenía pensado, sino el miércoles. Y me descolocó la cabeza... no quería dar el paso el primer día dejándo en el aire 2 días más de estancia en mi casa... resultaría demasiado incómodo para los dos... porque a quién quiero engañar... se cual sería su respuesta y su actitud para conmigo una vez lanzada la bomba... se que se iría y la indiferencia volvería a cruzarse entre los dos...<br />
Así que decidí esperar a la noche del viernes, su último día en mi casa...<br />
Llegó el jueves, y a las 4 de la tarde me entero de que su novia se pilla un tren y se viene a la ciudad para estar con él... para pasar la noche digamos que "de hotel"... resultado: desde el jueves a las doce que lo dejé con ella tomando unas cañas hasta el viernes a mediodia, que su novia se fue no volví a verlo...<br />
La noche del viernes fue incluso más subrealista: teniamos cena, de ahí su visita y el quedarse en mi casa. Y a la cena venía una buena amiga de su novia... y como ambos habían digamos que "dormido poco" la noche anterior... a las 3 estaban en el piso de ella... y yo emborrachándome para quitarme la decepción... y con el resto de los amigos que fueron a la cena en la playa...<br />
<img src="http://www1.mma.es/playas/img/galerias/co/0110/miniaturas/C-395.jpg"><br />
Se que aunque él hubiese pasado la última noche en mi casa no me habría atrevido a dar el paso... al menos eso quiero pensar... pero eso ahora, nunca lo sabré....<br />
P.D1. Ayer me comentó que esta semana quería volver a la ciudad y si tendría posibilidad de quedarse conmigo nuevamente. La respuesta, obviamente... SÍ.</p>
<p>P.D2. gracias a mis niñas por seguir estando ahi, un beso a todas...
</p>
El Confesionariohttp://s3.amazonaws.com/lcp/carente/myfiles/mirar65x65.jpghttp://carente.espacioblog.com/post/2006/08/29/penitencia-o-no-Penitencia o no?2006-08-29T12:50:02+00:002007-11-06T07:13:03+00:00
<p>Algunos ya conoceis mucho de mi... algunos incluso más de lo que tal vez me conozco yo a mi mismo... más de lo que me atrevo a indagar en mis entrañas...</p>
<p>Hoy os pido consejo sobre él:<br />
El próximo fin de semana se queda en mi casa por ciertos motivos que no tienen demasiada importancia... pero el caso es que me apetece ser sincero... decirle lo que siento... a pesar de todo... a pesar de que tiene pareja... a pesar de que decirselo implica quitarme la mascara... a pesar de que es mi mejor amigo... a pesar de... a pesar de...</p>
<p>Espero vuestras opiniones... y gracias de antemano... si alguno quiere conocer más sobre el tema, que lea CONFESIONES... </p>
<p>Que camino debo tomar??</p>
<p><img src="http://www.bahiablanca.gov.ar/transito/senales/informativas/i22.gif">
</p>
El Confesionariohttp://s3.amazonaws.com/lcp/carente/myfiles/mirar65x65.jpghttp://carente.espacioblog.com/post/2006/08/14/mina-terra-galega-Miña Terra Galega...2006-08-14T11:20:02+00:002007-11-06T07:11:32+00:00
<p>Non vou dicir nada que non saibades... Galicia está a arder... Quémase por todas partes... quémase por culpa duns fogos que non teñen sentido algún...</p>
<p>¿¿Quen pode querer que todo o monte que nos rodea arda?? Pirómanos, especuladores... dame o mesmo... </p>
<p>Galicia é moito máis que Mareas Negras... moito máis que Pretiges e pequenos fios de fuel.... é máis que negras carballeiras tinguidas polas cinzas das lapas que rodean pobos e vilas de toda esta terra...</p>
<p>Galicia é cultura ancestral... Galicia é Mar... pero Mar Azul.... Galicia é choiva... choiva que fai medrar árbores por todolos nosos montes... </p>
<p>Recoméndovos que coñezades esta terra por algo máis que desgracias, anímovos a que veñades a Galicia... GALICIA É ÚNICA.<br />
<img src="http://www.eitb24.com/archivos/imagenes/eitb24/sociedad/2006/08/11/sutea-forestal-2006081110071608xm1.jpg"></p>
<p>No voy a decir nada que no sepais... Galicia se quema... Se quema por todas partes... se quema por culpa de unos incendios que no tienen ningún sentido...</p>
<p>¿¿Quién puede querer que todo el monte que nos rodea arda?? Pirómanos, especuladores... me da igual... </p>
<p>Galicia es mucho más que Mareas Negras... mucho más que Pretiges y pequeños hilillos de fuel.... es más que negras <em>carballeiras </em> teñidas por las llamas que rodean los pueblos y aldeas de toda esta tierra...</p>
<p>Galicia es cultura ancestral... Galicia es Mar... pero Mar Azul.... Galicia es lluvia... lluvia que hace crecer árboles en todos nuestros montes...</p>
<p>Os recomiendo que conozcaiss esta iterra por algo más que desgracias, os amino a que vengais a Galicia... GALICIA ES ÚNICA.
</p>
El Confesionariohttp://s3.amazonaws.com/lcp/carente/myfiles/mirar65x65.jpghttp://carente.espacioblog.com/post/2006/08/14/lascia-che-io-sia-il-tuo-brivido-piu-grande-confesando-deLascia che io sia, il tuo brivido più grande.... CONFESANDO DE NUEVO...2006-08-14T10:55:23+00:002007-11-06T07:11:32+00:00
<p>Hacía tiempo que no me sentía así... que no me notaba triste, deprimido... pero hacía tiempo también que sabía que estos sentimientos volverían...<br />
Es cierto que me sorprende su tardanza... pero su llegaba no... la llegada de este dolor y malestar la esperaba desde hacía días...<br />
Le echo de menos... su risa, sus manos, su voz, sus comentarios... le echo de menos tanto!....<br />
Pero se que está bien... está con E...lla. Y no se que me duele más, si el haber confundido sus sentimientos, su actitud para conmigo o saber que con ella le va estupendamente, que van en serio... que es su chica ideal... que están hechos el uno para el otro...</p>
<p>¿Es posible confundir la actitud de un amigo pensando que puede haber algo más?... yo me aferro al deseo de que no es así... que no hay confusión alguna... que realmente él se agarra a mi espalda por algo... que soy algo más que un amigo... que mis sentimientos hacia él no son fruto de la casualidad y que provienen de una actitud mutua... que yo me vuelco con él de la misma manera que él conmigo...<br />
Le quiero... y esta lejanía duele tanto... son ya casi 40 días sin verle que siento que Septiembre está aun demasiado lejos como para aguantar sin verle...</p>
<p>Si tu me dejarás verlo claro... si tu no me hicieras comentarios como los que haces... entonces, yo pensaría que esa relaciónque mantines con E...lla tiene futuro... pero tu sigues hablando y hablando... y yo sigo interpretando... ¿malinterpretando...?...<br />
Si yo fuese más valiente tal vez te diría lo que siento... pero no lo soy... tengo miedo a perderte definitivamente... sé que te perdería si confieso... si me confieso....<br />
Aún así tu sabes que para ti sería, un látido inmenso y grande... (Lascia che io sia, il tuo brivido più grande....)</p>
<p>Lascia che io sia, il tuo brivido più grande....
</p>
El Confesionariohttp://s3.amazonaws.com/lcp/carente/myfiles/mirar65x65.jpghttp://carente.espacioblog.com/post/2006/07/26/como-cambia-vidaComo cambia la vida2006-07-26T19:56:22+00:002007-11-06T07:09:39+00:00
<p>... han pasado unos meses... pero parece que fue ayer cuando escribí por primera vez en este blog.<br />
Me parece, viéndolo desde fuera de mi, que este blog nació para curar una herida... y esa herida, al curarse, propició que dejase de "crear "en el...<br />
A medida que la herida cerraba, mis deseos de escribir acerc de los gritos de mi alma cesaron... el volver a formar parte de su vida, me empujó a la distancia... pero en el fondo os he echado de menos... fuisteis un apoyo, una mano amiga, una sonrisa en un camino tortuoso y largo que me he destrozó los pies.. que me empujaba a sentarme a cada paso para recobrar el aliento y plantearme que hacer, que decir, como actuar... y por eso he vuelto... para deciros gracias... </p>
<p>Y pasado los meses todo vuelve a ser como hace un tiempo... todo feliz... todo normal... todo fachada.<br />
Le sigo queriendo, no puedo evitarlo. Le quiero y él la quiere a ella. Su novia. Una tia estupenda... atractiva... inteligente... con buen gusto...<br />
será porque su gusto y el mio... son parecidos... ?<br />
Saludos a todos... volveré<br />
...
</p>